"Het doel van de stichting Het Ariëns-Comité is de godsdienstige en maatschappelijke vorming van het katholieke volksdeel op een eigentijdse wijze te bevorderen door belangstelling te wekken voor het leven en de werken van wijlen de priester Alphons Ariëns, als een bij uitstek voor onze tijd in godsdienstig en sociaal opzicht leidinggevende figuur."
Alphons Ariëns (1860 – 1928), priester
Tussen 1890 en 1925 was Alphons Ariëns de drijvende kracht achter de emancipatie van de katholieken in Nederland. Je zou Ariëns de grondlegger en architect kunnen noemen van de katholieke zuil, die in het midden van de 20e eeuw een grote invloed heeft uitgeoefend op het politieke, maatschappelijke, culturele en religieuze leven in Nederland, een periode die ook wel aangeduid wordt met de term Het rijke roomse leven.
Tijdens zijn studies te Rolduc, Rijsenburg en Rome ontwikkelde deze geboren Utrechtenaar een grote belangstelling voor het arbeidersvraagstuk. In 1886 werd hij benoemd tot kapelaan in Enschede. Hier zette hij zich in voor de fabrieksarbeiders, zijn parochianen, en boog hij de kerkelijke armenzorg om tot katholieke sociale actie.
Door het oprichten van werkliedenverenigingen en vakbonden, te beginnen in Enschede, legde hij de basis voor de katholieke arbeidersbeweging (KAB, later NKV), thans grotendeels opgegaan in de FNV en deels in het CNV.
In het kader daarvan zette hij zich ook in voor de drankbestrijding. Hieruit zou de matigheidsbeweging Sobriëtas groeien.
De geest van offerbereidheid van de leden van Sobriëtas vertaalde zich naar allerlei initiatieven die vanuit de drankbestrijding ontstonden zoals de katholieke vrouwenbeweging en jeugdbeweging.
In 1901 werd Ariëns benoemd tot pastoor te Steenderen bij Zutphen en van 1908 tot 1926 was hij pastoor te Maarssen aan de Utrechtse Vecht.
In deze periode stimuleerde hij daarnaast ook nog allerlei andere initiatieven en bewegingen, zoals de katholieke lectuurvoorziening en de missiebeweging.
Moegestreden trok hij zich in 1926 terug en stierf hij in 1928 in Amersfoort.
